اکولالیا | آرشیو شعر جهان

ماه: سال مالی (صفحه 1 از 2)

بلاگا دیمیتروا

پاره ای از من

پاره ای از من
همواره در حسرت گرما
و محروم از آن
پاره ای از من
همساز با سپیده ی بردمیده
و همواره اسیر سایه های رویا
پاره ای از من
سرشار از پر پرواز
و گم کرده سهم خود از آبی آسمان
پاره ای از من
ادامه شعر

بلاگا دیمیتروا

فن شعر

هر شعرت را چنان بنویس
که انگار آخری ست
در این قرن، قرن اشباع از استرِنسیوم،
لبریز از تروریسم،
که با سرعت فراصوت درگذر است،
مرگ، به ناگهان موحشی سر می رسد.
هر کلامت را
چنان چون نامه ی واپسین پیش از اعدامی
بنویس
چنان چون التماسی حک شده بر دیوار زندان
نه حق دروغ گفتن داری
نه حق نشستن به بازیچه ها
فرصت اصلاح اشتباهت نیست
ادامه شعر

تادئوش روژه‌ویچ

کیست شاعر؟

شاعر همو که شعر می نویسد
همو که شعر نمی نویسد
شاعر همو که زنجیر می درد
همو که به خود زنجیر می زند
شاعر همو که ایمان می آورد
همو که ایمان نیاورد
شاعر همو که دروغ گفته
همو که دروغش گفتند
ادامه شعر

تادئوش روژه‌ویچ

عشق 1944

عریان
بی دفاع
لبالب
چشم ها، بازِ باز
به گوش
ادامه شعر

آنا اشویر

پرم از عشق

پرم از عشق
مثل درختی بزرگ که از باد
مثل اسفنجی که از دریا
مثل عمری دراز که از رنج
مثل زمان که از مرگ

اکولالیا | #آنا_اشویر
ترجمه از #محمدرضا_فرزاد
از کتاب نبودنت – نشر چشمه

آنا اشویر

خز دزد

خمپاره ای
درِ مغازه ی خز فروشی را
از هم می درد.

مردی می خزد تو
یک بغل خز می قاپد
بغل می‌زند و به دو، تا جلو در
خز ها را خِرکش می‌کند.
ادامه شعر

نزار قبانی

کتاب دستان تو

کتاب دستان تو امپراتور کتابهاست
با شعرهایی آراسته به طلا
ومتن هایی با تار وپود زر
با رودخانه های شراب
و رود ترانه و طرب!
دستانت بستری از پر
که هنگام غلبه ی خستگی
برآن پلک می بندم.
دستانت ، ذات شعرند در فرم و معنا
بی دستانت
نه شعر بود ،نه نثر
نه چیزی که به آن ادبیات می گویند !
ادامه شعر

اورهان ولی

از عشق قدیمی رها گشته‌ام

از عشق قدیمی رها گشته‌ام
دیگر همه‌ی زن‌ها زیبایند
پیراهنم تازه است،
به حمام رفته ام وُ
صورتم را اصلاح کرده ام
صلح شده…
بهار آمده…
آفتاب طلوع کرده است.
ادامه شعر

پابلو نرودا

در پي نشاني از توام

در پي نشاني از توام
نشاني ساده
ميان اين رود مواج
که هزاران زن ، از آن درگذرند

نشاني از چشمانت
آنگاه که خجالت مي کشند
وقتي که نور را حتي
از خود عبور مي دهند

ناخن هايت ، عموزاده هاي گيلاس اند
و من
گاه در اين انديشه ام که کاش
مي شد خراشم مي دادند
وقتي که تو را مي بوسيدم
ادامه شعر

نزار قبانی

بدون عشق تو زيبا نخواهم بود

بگو دوستت دارم تا زيبائيم افزون شود
که بدون عشق تو زيبا نخواهم بود
بگو دوستت دارم تا سر انگشتانم
طلا شده، و پيشانيم مهتابي گردد
بگو و ترديد نكن
که بعضي از عشق ‌ها قابل تأخير نيستند
اگر دوستم بداري تقويم را تغيير خواهم داد
فصل‌ هايي را حذف نموده
يا فصل‌ هايي را به آن اضافه خواهم کرد
و زمان گذشته را به پايان خواهم رساند
ادامه شعر

Olderposts

کپی رایت © 2019 اکولالیا | آرشیو شعر جهان

طراحی توسط Anders Norenبالا ↑