نزار قبانی
دیپلمات و شاعر مشهور سوری (۱۹۲۳،۱۹۹۸)
نزار قبانی با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است. بسیاری از خوانندگان مشهور جهان عرب همچون ام کلثوم، عبدالحلیم حافظ، فیروز، ماجده الرومی و… آثاری با اشعار او خوانده‌اند. شعرهای قبانی از شهرتی بی‌همتا برخوردار است. این اشعار به اکثر زبان‌های دنیا از جمله فارسی ترجمه شده و انتشار یافته‌است.

قبانی متولد دمشق بود. سرودن شعر را از شانزده‌سالگی آغاز کرد. در ۱۹۴۴ از دانشکده حقوق در دمشق فارغ‌التحصیل و در وزارت خارجهٔ سوریه به کار مشغول شد؛ در ۱۹۶۶ کار دیپلماسی را رها کرد و فقط به شعر پرداخت. با شکست و عقب‌نشینی اعراب در موضوع فلسطین، از شعر عاشقانه به شعرسیاسی و شعر مقاومت روی‌آورد. خودکشی خواهرش در ناکامی عاشقانه (۱۹۳۸)، مرگ پسر نوجوانش به بیماری قلبی و سرانجام کشته‌شدن همسرش «بلقیس‌الراوی» در بمب‌گذاری سفارت عراق (۱۹۸۱)، بر زندگی و شعرش آثار بسیار گذاشت.
بسیاری از شعرهای عاشقانه نزار قبانی برای همسرش بلقیس الراوی است. بلقیس جلوی سفارت عراق دربیروت به دلیل بمبی که در ماشینش گذاشته شده بود، کشته شد.

بلقیس الراوی
بلقیس الراوی
بلقیس الراوی
ضرباهنگ نامش را دوست داشتم
پناه می‌جستم به نواختنش…

چرا تو؟
چرا تنها تو؟
چرا تنها تو از میان زنان،
هندسه‌یِ حیات مرا در هم می‌ریزی
پابرهنه به جهان کوچکم وارد می شوی،
در را میبندی و من
اعتراضی نمیکنم؟

در روزگار ایمان به گل‌های مصنوعی
اگر گل های باغ را پرپر کردند
حیرت نکن
و اگر حکم دادند که عاشقانه‌های من مبتذل‌اند
گریه مکن
زیرا همه دادگاه‌هایی که علیه عاشقان وطن من برپا می‌شود
غیرقانونی است