میوه‌ی زیتون همیشه سبز بود
سبز، ای محبوبم.
پنجاه شهید، هنگام غروب
به گرد زیتون، برکه‌ی خونی برپا داشتند
محبوبم، آزارم مده
شهیدمان کردند
ما را کشتند.

■

از کتاب بیرون از اسطوره‌ها