اِکولالیا - آرشیو شعر جهان

نتلایج جستجو برای "مرجان وفایی" (صفحه 1 از 3)

غاده السمان

بوف سرکش

چرا می نویسم ؟ 
شاید به این سبب ، 
که این الفبای من است 
آنچه انتقام خود را 
از این زمانه ی سرکش میگیرد
از آنها که 
کفش هایشان را با جوهر 
من برق می اندازند
درنظرم، 
این شراب ‌ِآبی  رنگ 
که بر کاغذمن سرازیر شده ، 
خون الفبا است
بگیر آن را  ….بنوش
که جوهر ، 
شرابِ متانت است

هالینا پوشویاتوسکا

پاییز

در دهانم رشته‌ای
از آفتاب را نگه داشته‌ام
و مانند تارهای مو
آن را به دندان می‌گیرم!

گاه یک زنبور به سمت من
پرواز می‌کند
خز کوتاه پوشیده است…
من با زنبور حرف می‌زنم!

ستاره‌های پوشیده از موم ، کم نور !
باد گیسوان‌ مرا شانه نمی‌کند!
خورشید به لب‌هایم دست نمی‌زند!
فقط زنبور
خبری از نور را
برای‌‌ من به ارمغان می‌آورد!

ادامه شعر

غاده السمان

ترس

می‌ترسم! 
آنگاه که بیش از حد 
در آینه‌ی شکسته 
خیره می‌شوم ! 
شاید، 
چرا که ،آینه‌های شکسته 
انعکاسی است 
از چهره‌های واقعی ِدرون ما! 
گویی امروز ، 
زمانه‌ی چیزهای درهم شکسته است! 

غاده السمان

آینه‌های شکسته

میترسم!
آنگاه که بیش از حد
در آینهی شکسته
خیره میشوم !
شاید،
چرا که ،آینههای شکسته
انعکاسی است
از چهرههای واقعی ِدرون ما!
گویی امروز ،
زمانهی چیزهای درهم شکسته است!

هالینا پوشویاتوسکا

هر روز

هر روز ، 
ابروهایم را پر رنگ میکنم
با دقتی فراوان ، 
چنان به ابروهایم مداد میکشم، 
گویی ، 
نگاه زنی وحشت زده ،
آینه را سوراخ میکند
کنج ابروهایم 
گوشههای تیز ساختمانی 
که هر روز صبح 
از کنار آن میگذرم
خط ابروها 
خطوط صاف خیابانی 
که از آن عبور میکنم

ادامه شعر

هالینا پوشویاتوسکا

دست‌های تو

دستهای تو 
چند
سال دارند!؟
درختانی
در هم تنیده! 
موهایم
را  که نوازش کنی،
بهار
میرسد!
عطر
بیدار شدن ریشهها، 
زمزمه
زمین،
پاییز
را میخکوب میکند!
در
میان خشکی انگشتانت 
نسیم
بهار میرقصد،

ادامه شعر

هالینا پوشویاتوسکا

آخرتی ابدی

بر بهشت  قسم خورده‌ام
اما حقیقت ندارد
پس تو را ، 
به آتش جهنم می‌برم
به درد
ما، نه در باغ‌های سعادت قدم خواهیم زد
و نه از زیر طاقهای مشبک 
شکفتن ِگلها را تماشا خواهیم کرد
ما برزمین میافتیم، 
کنار دروازههای کاخ شیطان
شبیه فرشتههایی که پرپر می‌زنند، 
بالهای ما هجاهای غمناک مینوازند!

ادامه شعر

هالینا پوشویاتوسکا

بخاطر بسپار

بخاطر بسپار 
اگر مرگ 
به سراغ تو بیاید 
هرگز 
آن پیراهن بنفش را 
برتن نخواهم کرد.  
تاج گلهای رنگارنگ
با روبانهای رقصان 
درزمزمه باد را 
نخواهم خرید
هرگز، 
هیچ کدام
جماعتی میآیند و‌  میآیند 
جماعتی میروند و میروند 
من ،
در میان پنجره 
به تماشای آنها خواهم ایستاد

ادامه شعر

سیلویا پلات

آدم‌ها

آدم‌ها را
بیش از  حد دوست دارم،
یا به هیچ وجه دوست ندارم
تا اعماق، پایین می‌روم،
در آدم ها ،غرق می‌شوم
تا آنچه هستند را،
واقعی ،
بشناسم!

سیلویا پلات

ماه اوت

باران ماه اوت!
هم بهترین اتفاق 
برای تابستانی که گذشت،
و هم‌برای پاییزی که از راه نرسیده است !
چه زمان عجیب و غریبی!

Olderposts

کپی رایت © 2021 اِکولالیا – آرشیو شعر جهان

طراحی توسط Anders Norenبالا ↑