پیرمرد بر درگاه خانه می‌نشیند، شب ها ، تنها
سیبی را توی دستش سبک و سنگین می کند.
دیگران زندگی‌شان را به امان ستاره‌ها بخشیدند.
تو چی داری به آنها بگویی؟ شب شب است
و حتی نمی دانیم بعد از آن چه می‌شود.
ماه وانمود می‌کند خشنود است
از اینکه بی‌وقفه بر دریا می‌تابد.

our telegram
تلگرام اکولالیا

اشعار منتخبِ روزانه را در کانال ما بخوانید

ولی تو در این چشم‌انداز با شکوه
واضح‌تر به جا می‌آوری
قایق سیاه دوپارویی، و
قایقران تاریک
که مدام درشت قامت‌تر می‌شود.

از کتاب « دورغ‌های قسنگ» نشر گل آذین